орнамент

Су бетінен көрінген бейнелер

Арқырап аққан асау Қас өзені біз тұрған шағын ауылды айналып өтіп, терең шатқалдың арасынан қысыла ағады. Ел осы өзенді жағалай салынған тар жол арқылы басқа ауылмен қарым-қатынас жасайтын. Малшылар үшін төте жолдың бірі осы еді.

Толығырақ
орнамент

Жер иесі – қара кемпір

Тірліктің ескегін есіп жүріп уақыттың қалай өткенін білмей де қалады екенсің. Жақында Алматыда тұратын досым келді. Көріспегенімізге жылдан аса уақыт болып, бір-бірімізді сағынып қалыппыз. Шай үстінде біраз әңгіменің тиегін ағыттық.

Толығырақ
орнамент

Алпыс жылдан кейін ашылған сыр

Ауылдың батыс жағындағы төбешікте жалғыз өскен алып қара ағашты ес біліп, етек жапқаннан бері білеміз. Оның мықтылығы соншалық, қандай дауыл тұрса да қозғалмайтын. Сол себепті де оның ұшар басына дейін құс ұя салушы еді. Бір жолы Қизат деген досымыз ағашқа өрмелеп құстың балапанын алмақшы болғанда абайсызда аяғы бұтақтан тайып кетіп, мертігіп қалды. Бытшыт болып сынған…

Толығырақ
орнамент

Сырлы көпір

Сәрікті өзенінің қардың суынан бастау алатын тұсына салынған ескі көпір қаншама жылдан бері жүргіншілерге азды-көпті септігін тигізіп келеді. Шетен ағашынан қиып салынған көпірден төрт түлік мал да, тіпті, түйелі көш те еркін өте береді. Әншейінде гүрілдеп құлақ тұндыратын өзен суы көпірде тұрған адамға бәсеңси естіледі екен.

Толығырақ
орнамент

Құмдыбелден көрінген құбыжық

Көзге қараңғылық үйірілген шақ. Досым тракторын тоқтата сап алқын-жұлқын қасымызға келді. Өңі құп-қу. Біз бастапқыда аңтарылып қалдық. «Не болды?» — дедік ентелей. «Сендерге өтірік, маған шын, Құмдыбелде шайтан бар екен»,- деді самайынан аққан терін сүртіп.

Толығырақ
орнамент

Үкі киесі ұрған екен

Ауылдан қозыкөш жерде Үкілісай дейтін үлкен сай бар. Ондағы биік жартастарда үкінің ұясы көп болатын. Сай аңғарымен кетіп бара жатқан жолаушыға үкінің «үңкілдеген» үні еміс-еміс естіліп тұрады. Ал сайдың басында Еркін деген малшының үйі бартын.

Толығырақ
орнамент

Бөлмеден шыққан дыбыс

Ағамыз осыдан біраз жыл бұрын бір тылсым оқиғаға кез болғанын әңгімелеп берген еді. Студенттік өмірді аяқтай салысымен бас құрапты. Даяр тұрған өз үйі болмағаннан кейін алғашында пәтер жалдап тұрыпты. Пәтерден пәтерге көшіп жүріп бірде орыстың үйіне кез болады.

Толығырақ
орнамент

Шайтанға да жеткізбеген желаяқ

Қар кетіп, жер енді көктей бастағанда елдің бәрі малдарын теріскейге әкелетін әдеті. Біздің үй де солай. Ағамның «Түйе өлген» сайдың басындағы тошаласына демалыс күндері жаяу-ақ барушы едік. Жұрт көп жүретін қара жолмен ғана тартып отыратынбыз. Көз байланғанда шықсақ, бойымызды әлдебір қорқыныш билеп алатын. Апақ-сапақ мезгілде тарғыл жыраларда ала шайтан көшеді дейтін үлкендер. Шынында көзімізге бірдеңелер…

Толығырақ
орнамент

Қорқынышты бөлме

Алматыдағы Қазақ ұлттық педагогикалық университетінің (бұрынғы КазПИ) №8 жатақханасы төрт жыл бойы біздің екінші үйіміздей болған еді. Бес қабатты үлкен жатақханада кімдер тұрмады дейсіз. Сол төрт жылда небір оқиғаларға куә болдық.

Толығырақ
орнамент

Айнадағы сұлба

Бала кезімде қатты науқастанатын кезде үнемі бір түсті көретінмін. Бір қызығы әлгінің не өң, не түс екеніне айыра алмай қалатынмын. Сол түстен өзім қатты қорқамын. Құдды бір өңімде болып жатқан нәрсе секілді. Соны көремін де, есімнен танамын, есімді жиғанда анам ыстығымды өлшеп қасымда отырады.

Толығырақ